تاریخچه سنگ درمانی

تاریخچه سنگ درمانی

ارسال شده توسط پشتیبانی نگین یاب

پنج شنبه 29 شهریور 1397

تاریخچه سنگ درمانی

سنگ درمانی

سنگ درمانی که از دیرباز در زمره درمانهای طبیعی بوده، امروزه تحت نام Gem Therapy به عنوان یکی از رشته های طب مکمل معرفی و طبقه بندی می شود.

استفاده از خواص درمانی سنگ های نیمه قیمتی و گوهر ها برخلاف استقبال گسترده مردم جهان طی سالهای اخیر، موضوع جدیدی نیست بلکه هزاران سال قدمت دارد. شواهد کاربرد سنگ های طبیعی برای درمان بیماری های مختلف در قدیمی ترین تمدن های بشری به چشم می خورد.

بر اساس این شواهد، در طول تاریخ از سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی برای:

  1. مقاصد درمانی
  2. محافظت افراد در برابر بلایای طبیعی و تاثیرات نامطلوب محیطی

استفاده می شده است.

قدیمی ترین گزاش ها در مورد خواص درمانی گوهرها، به هزاره چهار پیش از میلاد باز می گردد. چنین به نظر می رسد که کتیبه های سومری و متون علوم ودایی مربوط به هند باستان، کهن ترین آثار برجا مانده از این دانش قدیمی می باشند. در طب سنتی هند (آیورودا)، دستورات دقیقی در مورد تهیه پودر، خمیر و الگزیر ( مخلوط حاوی الکل) با سنگ های شفا بخش وجود دارد. متون و دستورات این طب تا به امروز حفظ شده و توسط پزشکان در سراسر دنیا و به خصوص در آمریکا، اروپا و هند به کار گرفته می شود.

از جمله آثار قدیمی که آنها از کاربرد سنگ ها برای مقاصد درمانی صحبت به میان آمده، می توان به این موارد اشاره داشت:

  • Ratnapariksha
  • Mani-Mala
  • Graha-gocara
  • Jyotisha
  • Garuda Purana
  • Brhat Samhita
  • Agni Purana

در چین باستان نیز درمانگران از خواص ارتعاشی سنگ ها آگاه بوده اند. کتاب امپراطور زرد (حدود پنج هزار سال قبل) که توسط "چی یو" نگاشته و گردآوری شده دارای توضیحات فراوانی در مورد گوهر ها و تاثیر آنها بر بدن انسان است. امروزه نیز کشور چین یکی از بزرگترین عرضه کنندگان گوهر ها و سنگ های شفا بخش در سراسر دنیا است.

سنگ درمانی

در یونان باستان، به مردم توصیه می شده، سنگ ها را در کیسه های چرمی کوچک با خود حمل کنند، به صورت گردنبند به گردن خود بیاویزند و یا به صورت الگزیر، پودر یا معجون از راه خوراکی استفاده نمایند تا به این وسیله از ارواح پلید (که به اعتقاد آنان علت بروز بیماری بوده اند)، از انواع بیماری ها، چشم زخم ها و بلایا و فجایع در امان بمانند.

ارسطو فیلسوف مشهور یونانی نیز از قدرت ویژه و منحصر به فرد سنگ های شفا بخش صحبت کرده است.

رومیان نیز تحت تاثیر آموزه های یونان و سایر تمدن های باستانی، همواره سنگ های صیقل داده شده را برای رفع بیماری و بدشانسی با خود حمل کرده و در جنگ ها در زره ، سپر و شمشیر خود از آنها استفاد می کردند.

در دین اسلام نیز استفاده از انگشتر با نگین زیر توصیه شده است:

  • عقیق
  • فیروزه
  • حجر الشمس

با استناد به کتب دینی، ائمه غالبا "نگین انگشتری" بر دست داشته اند.

دانشمندان ایرانی در دوره پس از اسلام نیز توجه و عنایت ویژه ای به گوهر ها و سنگ های شفا بخش داشته اند که از این میان می توان به "صباح بن عمران" از جواهر شناسان عهد هارون الرشید، خلیفه عباسی و "عطاربن محمد" منجم و مالف کتاب " منافع الاحجار" اشاره نمود. ابن سینا، حکیم عالی قدر پارسی نیز، در درمان تمایل به خودکشی از "سیترین"  بلورهای آزاد استفاده می کرده است.

شاید به جرات بتوان گفت پر ارزشترین و مهم ترین کتب گوهر شناسی ایران کتاب " الجماهر فی الجواهر" تالیف ابوریحان بیرونی به زبان عربی و رساله ی تنسوخنامه ایلخانی معروف به "رساله ی جوهریه" تالیف خواجه نصیرالدین طوسی به زبان فارسی است. تنسوخنامه ی ایلخانی که در عهد پادشاهی هلاکوخان (663-653 هجری قمری) و به امر او توسط خواجه نصیرالدین طوسی به رشته تحریر در آمده، شامل منافع و خواص و صفات گوهرها و سنگ های بیش بها است.

یک درمانگر زن صاحب نام "هیلدگارد" در قرن دوازدهم میلادی (اروپای قرون وسطی) در کتاب معروف خود به نام "فیزیکا" به طور مفصل به توضیح خواص درمانی سنگ های نیمه قیمتی پرداخته است. از فراز های این کتاب مناسب است به این مفهوم اشاره شود : "پزشکان برای درمان بیماری ها باید دیدی کل نگر نسبت به وجود انسان داشته باشند و تاثیر عوامل محیطی نظیر ارتعاشات دریافتی از سنگ های شفا بخش را نیز در درمان بیماری ها لحاظ کنند."

هیلدگارد ضمن اصلاح عادت های زندگی (عادات غذایی، خواب و استراحت کافی) بیماران خود، با توجه به طالع نجومی و طبایع افراد مختلف، به درمان های طبیعی می پرداخت. یکی از این درمانهای طبیعی شامل قرار دادن سنگ های خاص بر روی نقاطی از بدن و نوشیدن آب از ظرفی بود که سنگ های شفا بخش به مدت یک شبانه روز در آن قرار داده می شد.

پاراسلسوس پرآوازه ترین پزشک اروپا در دروان رنسانس در مورد ویژگی های شفا بخش سنگ ها و مواد معدنی و ارتباط این خواص با ساختمان فیزیکی و فرمول شیمیایی آنها به بررسی و مطالعه پرداخته است. او پس از سال ها مطالعه وبه دنبال کسب تجربیات متعدد، به این نتیجه رسید که از سنگ های ساییده شده و یا خرد شده می توان نه تنها برای درمان علائم بیماری ها، بلکه برای علاج دلایل عمیق بیماری هم استفاده کرد.

رویکرد پاراسلسوس به سلامت و درمان بیماری ها هنوز هم علیرغم گذشت چندین قرن، سرلوحه کار پزشکان کل نگر امروز است. او معتقد بود " تنها یک منشا برای سلامتی وجود دارد و آن نیروی نامحدود، پرقدرت و آگاه درون ما انسان ها است و شفا گر درون، می تواند همه بیماری ها را درمان کند. تنها دلیل بروز بیماری این است که شفاگر درون به خاطر عادت های ناسالم زندگی و بی توجهی ما دچار ضعف و ناتوانی شده. من در هنگام درمان بیمارانم صرفا تلاش می کنم تا نیروی شفابخش درونی آنان را دوباره زنده کنم."

منبع

اسداللهی فرد، علی رضا، معجزه نگین، صبح پیروزی، چاپ ششم، زمستان 1391